....จากวันนั้นมาถึงวันนี้ต้องมีน้ำตา และไม่ช้าก็จะลืมทุกสิ่ง
สิ่งที่เห็นในโลกแห่งความจริง คงจะไปไม่ไกลมากไปกว่านี้...

....ฝันไม่เท่าไรต้องเจ็บ อยากเก็บใจนั้นคืนกลับมา
แล้วเดินจากไปให้ไกลลับตา ไม่อยากมองย้อนไป

....สิ่งที่เป็นไป ไม่อาจจะไปได้ไกล เพราะกลัวที่ต้องบอกใครว่ามันไม่จริง
ไม่อยากฝัน ไม่อยากมีวันที่ต้องเสียใจ หมดแรงจะไปต่อไปให้ใกล้ความจริง ..."

............................................................................................................................

                                            ลำนำสิ้นหวัง

" เบื่อที่จะมีชีวิตอยู่แล้ว....   มองไปทางไหนก็น่าเบื่อไปซะหมด ความสิ้นหวังที่รุนแรงเข้ามาแทรกอยู่ในหัวใจ ที่เปราะบางราวกับจะแตกสลายลงเมื่อใดก็ได้...  มันช่างเงียบเหงาเหลือเกินไม่อยากที่จะฝันเพราะมันคงเป็นได้แค่เพียงภาพฝันลางๆ ที่มิอาจอาจเอื้อมเอาถึง แม้เพียงเศษเสี้ยวก็ไม่อาจสัมผัส  กลัวที่จะฝันเพราะรู้ว่าฝันนั้นไม่มีทางกลายเป็นจริง โลกที่สิ้นหวังนี้ไม่มีคำว่าปาฎิหารย์  และผมไม่เคยภาวนา เพราะรู้ว่าคงไม่เกิดของพรรค์นั้น ขึ้น ไอ้สิ่งที่เรียกว่าปาฎิหารย์คงจะไม่เกิด...  อา  มันช่างไร้ค่าถึงพยายามไปเท่าไหร่เอื้อมมือไปก็เจอแต่ความว่างเปล่า จริงๆแล้วไม่อยากที่จะหยุดเดินไม่อยากจะยอมแพ้ แต่รู้ว่าถึงเดินไปก็เจอแต่กำแพงแห่งความสิ้นหวัง เทพธิดาแห่งชัยชนะไม่เคยแม้แต่ที่จะหันมา ไม่มีแม้แต่รอยยิ้ม ....ใครก็ได้ ทำให้ผมสูญสลายไปที   ราตรีสวัสดิ์"